Pazartesi Borsa Kapalı Mı? Hayal Kırıklığının Ardında Bekleyen Umut
Kayseri’de yaşam, insanın her anını bir şekilde büyütüp içine alıyor. Gerçekten, her bir duygum sanki bu kocaman, sıcak şehirle daha çok ilişki kuruyor. Belki de 25 yaşımın verdiği içsel hızımdan, hayatı daha derin hissetme isteğinden kaynaklanıyor. Hani, hep bir şeyler olduğu halde bir türlü anlayamıyorsun ama bir yandan da o “olacak” hali içten içe hissediyorsun ya, işte ben tam olarak öyle bir insanım. Pazartesi sabahları da böyle bir hisle başlar. Bilinçaltımda bir yerlerde hep bir umut, hep bir “belki de bugün bir şeyler değişir” düşüncesi yankı yapar. Ama ne yazık ki, bugün de o değişim olmayacak gibi görünüyor.
Sabaha Karşı Uyanış
Bir Pazartesi sabahı, erken saatte uyandım. O anı hatırlıyorum; odadaki ağır sessizlik ve pencereyi hafifçe araladığımda, Kayseri’nin o bilindik sabah kokusu burnuma geldi. Biraz ağır, biraz toprakla karışmış ama her zaman sıcak bir his uyandıran bir koku. Telefonumun ekranında borsa uygulamasına tıklarken, bugünün farklı olmasını istiyordum. Hani bazen içindeki o umutla, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte, hiçbir şeyin değişmediği ama bir anda her şeyin değişebileceğini hissedersin ya… İşte o hissiyat.
Ama hemen borsa ekranımı açınca şok oldum. Pazartesi. Borsa kapalıydı. Yani ne yapacağımı bilemedim. O an içimi bir boşluk kapladı. Ne kadar basit ve küçük bir şeymiş gibi görünüyor ama bu tip günlerde ruh halim her şeyin üstüne çıkabiliyor. Pazartesi borsa kapalı mı? sorusu, bir anda tüm hafta boyunca yapmayı planladığım şeylerin anlamını kaybettiğini hissettirdi.
Günün İlk Hayal Kırıklığı
Borsa ile uğraşmaya alışmış biri olarak, hafta başında başlayacak her şeyin bir parçası gibiydim. İşte bu yüzden Pazartesi günü her zaman bir anlam taşır benim için. Ama borsa kapalı olunca, o düzeni kaybetmek, içimdeki her şeyin de kaybolduğunu hissettiriyordu. O an kafamda geçenleri anlamlandırmaya çalışırken, işte o hayal kırıklığı tüm bedenimi sardı.
İlk başta, sabahın erken saatleriyle birlikte bu boşluğu doldurmak istedim. Hemen bilgisayarımı açtım, sosyal medya hesaplarımı kontrol ettim, Kayseri’nin en güzel kahvaltı mekanlarını araştırdım. Ama bir eksiklik vardı. İçimdeki eksiklik, bir anlamda Pazartesi’nin bana yaşattığı o hayal kırıklığıydı. Bir yanda borsa, diğer yanda şehrin gürültüsüne karışan sessizlik…
Şehirdeki Koşuşturma ve İçimdeki Durgunluk
Kayseri’nin merkezine gitmeye karar verdim. Sabah saatlerinde boş olan caddelerde yürürken, bu şehre dair tüm anılarım canlanmaya başladı. Çocukken buradaki dükkânlardan aldığım rengârenk şekerleri, arkadaşlarımla birlikte gittiğimiz sinema salonlarını, ya da sadece bir yürüyüş için çıktığımda hissettiğim o huzuru… Ama yine de içimdeki boşluk devam ediyordu. O an içinde bulunduğum duygusal karmaşa ile şehrin sakinliği birbirine zıt düşüyordu.
Pazartesi sabahları genelde gidişatın belirleyicisi gibi hissediyorum. Eğer bu gün kötü başlarsa, hafta da genelde kötü gider. Bu kadar basit. O yüzden sabah başlamak istediğim işe dair hissettiğim boşluğu, günün devamına yaymak istemedim. Hemen kafamı toplamak için bir kafe buldum. O kadar zamandır gitmek istediğim ama bir türlü fırsat bulamadığım o mekân, belki biraz kafamı dağıtır diye düşündüm.
Kafede Yeni Bir Başlangıç
Kafeye girdiğimde, bir anda sıcak bir kahve kokusu ve yumuşak müzik beni sarhoş etti. O anki hislerim biraz daha rahatladı. Biraz daha sakinleştim. Çevremdeki insanlar, sabahın yavaşça ilerleyen saatlerinde kendi küçük dünyalarına dalmışlardı. Bir kadın, yanında gelen çocuğuyla birlikte kahve içiyordu, başka bir adam laptopunu açıp çalışıyordu.
Bunları izlerken, içimde bir yerlerde “belki her şeyin borsa ile ilgili olması gerekmiyor” düşüncesi belirdi. Evet, borsa kapalıydı ama ya da ben her Pazartesi sabahı aynı şeyi beklerken, hayat bana başka şeyler sunuyordu. Umut etmenin, hayal kırıklığına uğramanın, küçük değişimlerin büyük anlamlar taşımasının da bir anlamı olmalıydı.
Pazartesiye Karşı Umut
Kahvemi bitirdim, biraz dışarıda yürüdüm ve Kayseri’nin doğasında biraz taze hava aldım. Evet, Pazartesi borsa kapalıydı ama o günün gerisinde başka umutlar vardı. Belki de o günden sonra, gerçek başarıyı başka yerlerde bulacaktım. O küçük kahve dükkanında, çocuğuyla mutlu olan kadın, belki de hayatın en değerli şeyinin o an olduğunu fark etmişti.
Hayat böyle bir şeydi işte; bazen borsa açılmadığında, yeni bir bakış açısına, yeni bir fırsata kapı aralıyordu. Pazartesi borsa kapalı mı? Evet, kapalıydı ama benim hayatımda bu, başka bir başlangıcın, başka bir fırsatın habercisiydi.
Gelecekten Beklentiler
Bir hafta sonra aynı Pazartesi geldiğinde, borsa açılmıştı ama ben daha farklı bir şekilde başlıyordum güne. Bir hafta boyunca ne kadar hayal kırıklığı yaşasam da, sonunda o sakin sabahın beni yeniden hazırladığını fark ettim. Borsa, hayatımda sadece bir araçtı; ama kaybolan bir fırsat, bambaşka bir fırsatın önünü açabilirdi.
Bundan sonra her Pazartesi, sabahın erken saatlerinde başlarken, yeni bir umutla başlamayı tercih ediyorum. Bu şehri, bu hayatı bir daha farklı gözlerle görüyorum. Borsa, evet, önemli bir şey ama pazartesi günleri her zaman yeni bir başlangıcın işareti olabilir.